Wie kent ze niet, de donkere dagen voor kerst. Zware bewolking, mist, regen; we kregen het complete meteorologische plaatje voor onze kiezen.
In ons geval hebben wij wéken met zware bewolking te maken gehad. Soms wist de zon zich door de wolken heen te wurmen en prompt kregen we goed nieuws. De medische wereld heeft zich uitgesloofd voor één van onze ‘dichtbij’-liefjes en ook toen klopte alles weer naar hartenlust.

Ons motto werd ‘we vieren het leven’.

De kerstboom die in zijn doos zou blijven liggen ligt er nog steeds. In plaats daarvan hebben we een echte boom gekocht en die met duizenden lichtjes versierd. Toen de donkere dagen voor kerst zich aandienden scheen bij ons de zon. Na alle spannende weken zou kerstavond, traditioneel in onze familie, bij ons worden gevierd.

Om deze traditie te verstevigen staan er ‘old school’ gerechten op het menu. Gerechten die wij als kinderen tijdens de feestdagen kregen voorgeschoteld en waar wij goede herinneringen aan hebben overgehouden. In die tijd kwamen de pakjes, zakjes, blikjes en flesjes in opmars. Heel modern en heel makkelijk. Menig moeder maakte daar grif gebruik van.

En dus kwam de krab voor de krabcocktail uit een blikje, de cocktailsaus uit een flesje, besprenkeld met wat paprika poeder voor de kleur. Wij maken ‘m nu met verse krab en home-made whisky saus.

De kalkoen, ongevuld, is wat mij betreft zo op z’n lekkerst. Nu bereid ik ‘m met in het holletje een sinaasappel, tijm en rozemarijn die ik er later weer uit haal. Onder haar velletje stop ik wat blokjes roomboter.

De spruitjes kregen we zachtgekookt met wat nootmuskaat. Nu blancheer ik ze en wok ze met wat spekblokjes.

Haricots verts mooi gerold in spek. Ik zag ze kant en klaar liggen in de supermarkt terwijl het zo gemakkelijk is ze zelf te maken!

De cranberries, lekker fris en zoet.

En natuurlijk de stoofpeertjes die de hele dag stonden te pruttelen in water, suiker en kaneel tot ze rood waren. Nu vervang ik het water grotendeels door rode port of Banyuls (een Vin Doux Naturel uit de Roussillon – Frankrijk). En tezamen met de kaneelstokjes en wat suiker laat ik een paar stukjes steranijs mee pruttelen. De saus bind ik tot deze wat stroperig wordt.

Wat het toetje vroeger was ben ik vergeten. Het kan zomaar saroma zijn geweest. Waarschijnlijk vanille smaak met daarop een kerstblaadje van chocola. Mijn kinderen trakteerde ik op Viennetta, laagjes ijs met daartussen chocola. Op deze kerstavond serveer ik ‘m ook maar dan met wat gesmolten chocolade en slagroom.

Het kerstgevoel kwam bij ons wat laat op gang maar uiteindelijk zaten we tijdens deze kerstavond weer traditioneel om de boom. We hebben al onze geliefden nog in ons midden en koesteren dit met heel ons hart. En of je het kerstdiner nu bereidt met behulp van pakjes en zakjes of alles is ‘spartel’ vers, het maakt eigenlijk even niet uit. Het gaat erom dat je bij elkaar bent en de warmte en liefde voelt. Wat mij betreft zijn dat de mooiste ingrediënten voor een geslaagde kerst.

Yolande